Με μια μακροσκελή και ιδιαίτερα προσωπική ανάρτηση, η Μαρία Ζουλούμη τοποθετήθηκε δημόσια για πρώτη φορά σχετικά με την υπόθεση που συνδέθηκε με τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων στον Δήμο Άργους – Μυκηνών και οδήγησε την ίδια ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Η κ. Ζουλούμη, η οποία υπηρέτησε ως αρμόδια για τα αδέσποτα ζώα στον Δήμο Άργους – Μυκηνών, έκανε λόγο για μια «ανθρώπινη τραγωδία» που, όπως αναφέρει, δεν θα έπρεπε να μετατρέπεται σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης και δημόσιων πανηγυρισμών.
Στην ανάρτησή της υποστηρίζει πως επέλεξε να μιλήσει μετά από «2,5 χρόνια σιωπής και ανοχής», τονίζοντας ότι ανέλαβε την ευθύνη της συγκεκριμένης αρμοδιότητας με διάθεση προσφοράς, αλλά πολύ γρήγορα διαπίστωσε τις σοβαρές δυσκολίες και τις χρόνιες παθογένειες που υπήρχαν στο ζήτημα της διαχείρισης των αδέσποτων ζώων.
Η ίδια επισημαίνει ότι το τραγικό περιστατικό συνέβη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την ανάληψη των καθηκόντων της, σε μια περίοδο όπου – όπως αναφέρει – οι υπηρεσίες του Δήμου ακόμη οργανώνονταν και η ίδια ενημερωνόταν για το αντικείμενο.
Υπογραμμίζει επίσης ότι δεν θα μπορούσε μέσα σε λίγες εβδομάδες να επιλύσει προβλήματα που υπήρχαν επί σειρά ετών.
Παράλληλα, αναφέρεται και στη δικαστική διαδικασία, σημειώνοντας πως η εισαγγελική πρόταση ήταν υπέρ της απαλλαγής της, ενώ – όπως αναφέρει – αναγνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης τόσο η προσπάθεια και η προσφορά της όσο και οι αντικειμενικές δυσκολίες του συγκεκριμένου τομέα.
Η Μαρία Ζουλούμη τονίζει πως δεν αισθάνθηκε ποτέ προσωπική ενοχή για το περιστατικό και ξεκαθαρίζει ότι αν πίστευε πως έφερε πραγματική ευθύνη «θα είχε παραιτηθεί και θα είχε κρυφτεί από ντροπή και πόνο».
Στην ανάρτησή της ευχαριστεί δημόσια τους δικηγόρους της, συνεργάτες, κτηνιάτρους, εθελοντές και ανθρώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης που στάθηκαν δίπλα της όλο αυτό το διάστημα.
Η κ. Ζουλούμη είναι γιατρός βιοπαθολόγος – μικροβιολόγος και τα προηγούμενα χρόνια είχε ενεργή παρουσία στις δράσεις διαχείρισης αδέσποτων ζώων του Δήμου Άργους – Μυκηνών, συμμετέχοντας σε προγράμματα στειρώσεων, υιοθεσιών και ενημέρωσης πολιτών.
Στην ολοκλήρωση της δημόσιας τοποθέτησής της σημειώνει χαρακτηριστικά:
«Η αλήθεια δεν χρειάζεται κραυγές. Χρειάζεται μόνο χρόνο και καθαρή – ήσυχη συνείδηση».
